مىكند تاريخ معاصر محسوب مىشود . وى مىنويسد : « هنگام ورود به دروازهء شهر مكه در جده ، واقع در كنار بحر احمر ، در طرف دست راست خود مزار حوا را كه مريدان ابراهيم وى را « مادر غمگين بشر » مىدانند ديديم » . گور حوا يك يا رد پهنا و صد متر درازا دارد . كتاب مزبور پنجاه سال قبل به رشتهء تحرير آمده است . در سال 1916 م كلنل لارنس « 1 » تقريبا شرحى نظير اين در نخستين صفحات كتاب خود به نام انقلاب در صحرا « 2 » مطرح كرده است . او مىنويسد : « روز بعد استورز « 3 » عبد اللّه را در چادر او در نزديكى مزار حوا ملاقات كرد » . محققا اين گور تا سال 1926 م هنوز آنجا بوده است بدون اينكه ذره‌اى كوچك شده و اندازه آن نقصان يافته باشد . افسانه‌ها و خرافات آداب و سنن در سرزمينهاى واقع در جنوب مديترانه و شرق كانال سوئز خيلى دير منسوخ مىشود . شرحى كه در شمارهء 17 اوت سال 1931 م روزنامه تايمز درج شد راجع به مراسم تشييع اسقف بزرگ اورشليم ، كه در سال جارى فوت كرد شاهد اين مدعا است : « عدهء زيادى بالغ بر 000 خ 10 تن در مراسم تشييع داميانوس « 4 » اسقف بزرگ شركت جستند . در سراسر اين مراسم بر طبق سنن مرسوم ، اسقف متوفا را با لباس كامل به اضافه نشانهاى مقامات روحانى در تخت مخصوص اسقف نشانده و تاج مخصوص بر سرش نهاده بودند و براى اينكه آثار مرگ را از چهرهء او بزدايند چهره‌اش را با موم رنگين پوشانيده بودند . با اين وضع او را در كوچه‌هاى تنگى ، كه بين كليسا و آرامگاه مقدس ( مقبرهء حضرت عيسى ) و گورستان كوه صهيون « 5 » واقع شده ، مىگردانيدند . در حالى كه هزاران تن از مردم مسيحى براى نزديك شدن به جسد و بوسيدن دست وى بر يكديگر سبقت مىجستند . پس از برداشتن تاج از سر او ، اسقف بزرگ را همانطور نشسته به خاك سپردند .

--> ( 1 ) . Coloenl Lawrence ( 2 ) . Revolt in Desert ( 3 ) . Stors ( 4 ) . Damianos ( 5 ) . Mount Zion